قوانين و مقررات>مقررات ملي ساختمان>انواع مدارك فني
                                                                مباحث بيست گانه مقررات ملي ساختمان
                                                                كميته هاي تخصصي مقررات ملي ساختمان
                                                                شوراي تدوين مقررات ملي ساختمان

انواع مدارك فني

 (ضوابط فنی)

مداركي كه اين گونه ضوابط را پيشنهاد مي كنند، از لحاظ حيث شكل و محتوا به سه گروه تقسيم مي شوند كه مشخصات هر گروه از نظر حدود تفضيلي بودن، اجباري يا اختياري بودن، قلمرو حوزه شمول هر يك با ديگري متفاوت است.

  مقررات ملي ساختمان

مجموعه ضوابطي است كه بعنوان يك مبناي حداقل بايد در طراحي، اجرا و نگهداري ساختمان توسط طراحان، اجرا‌ كنندگان و بهره برداري رعايت شود. اين ضوابط بر هر گونه عمليات ساختماني نظير تخريب، نوسازي، تغيير كاربري، توسعه بنا، افزايش يا كاهش طبقات، جابجايي، تعمير اساسي و نظاير آن حاكم است و داراي اصول مشترك و متحد الشكل در سطح كشور است كه به اين اعتبار به آن مقررات ملي اتلاق مي شود. فروع تفصيلي آن ممكن است بر حسب مقتضيات محلي و اقليمي از منطقه اي به منطقه ديگر فرق كند.

حدود تفصيل: بسيار محدود است و در آن دستورالعمل هاي مستقيم و طراحي و اجرا وجود ندارد، بلكه بصورت كاملا اجمالي آنچه را كه بايد اجبارا بايد رعايت شود ذكر مي كند.

اجبار يا اختيار در استفاده: مقررات ملي ساختمان در قلمرو خود قابل اجرا است و به همين جهت لحن آن آمرانه بوده، فاقد جنبه‌هاي ارشادي و آموزشي است.

قلمرو: قلمرو مقررات ملي ساختمان كل كشور است و بايد قابليت اجرا در كليه مناطق شهري با هر نوع وضعيت اقتصادي و نيروي انساني را داشته باشد. لذا در اين مقررات تفاوتهاي اقليمي، اقتصادي و نظاير آن بايد رعايت و ملحوظ شود.

  آئين نامه‌ها و مشخصات فني:

مداركي هستند كه در آنها دستورالعمل‌هاي مستقيم براي طراحي‌، اجرا و نگهداري ساختمانها و كيفيت فني كارهاي ساختماني را معين مي كنند و مشخصات آنها به شرح زير است‌:

حدود تفصيل: اين ضوابط و دستورالعمل‌ها به ميزاني كه اقتضاي موضوع باشد، تفصيلي خواهد بود و در آنها توضيحاتي براي روشن شدن مواد و ضوابط مندرج در مقررات ملي ساختمان ارائه مي شود.

اجبار يا اختيار در استفاده: آئين نامه ها و مشخصات فني به خودي خود اجباري نيستند، مگر آنكه در مدارك قانوني ديگر (نظير مقررات ملي ساختمان) به آنها ارجاع داده شود از اين طريق تمام با بخشي از آنها به ميزاني كه در مقررات ملي و مدارك لازم الاجراي ديگر ذكر شده، اجباري خواهد بود يا اينكه در قانون خاصي از آئين نامه‌‌ها الزامي گردند.

قلمرو: قلمرو حاكميت آئين نامه‌ها و مشخصات فني تابع مدارك قانوني‌اي است كه آنها را الزام مي‌كند، در غير اين صورت فاقد قلمرو خواهد بود.

  استانداردها:

استانداردها حاوي ضوابط براي سه نوع الزام خاص مي باشند:

الف- ارائه ضوابطي براي تعيين حداقل مرغوبيت كالاها و مواد ومصالح، اجزا و قطعات ساختماني

ب- ارائه روش هاي آزمايش و كنترل مواد و مصالح

ج- ارائه آئين كاربرد و نحوه استفاده از مواد و مصالح

حدود تفصيل: استاندارد تفضيلي‌ترين نوع مدارك فني هستند و نبايد هيچ گونه سكوت و ابهامي در تعيين مشخصات كالاها و روش هاي آزمايش در آنها باقي مانده باشد.

اجبار يا اختيار در استفاده: استاندارها به خودي خود در اجباري نيستند، مگر آنكه مكانيزمهاي قانوني جداگانه‌اي آنها را اجباري كنند.

قلمرو: قلمرو استانداردهاي كل كشور است ، مگر آنكه در مدارك ديگري تعيين شود.

در كنار مدارك فوق مدارك ارشادي، آموزشي وجود دارد كه برخي از آنها عبارت است از :

  شرح و تفسير

در اين مدارك به شرح و بسط مدارك ياد شده فوق مي پردازند. بندهاي مختلف مباحث مقررات ملي يا آئين نامه ها و مشخصات فني بطور مشروح بررسي مي شود و جزئيات اجرايي و طاحي براي نيل به هدف اصلي مدرك مورد بررسي، بطور كامل بيان مي شود. از نظر خصوصيات سه كانه ياد شده، تابع مدارك اوليه خواهد بود.

  مدارك اقناعي

اين مدارك اختصاص به ارائه راه كارها و راه حلهاي مختلف طراحي و اجرا براي حصول به هدف مدارك فني و بر آورده ساختن هر يك از بندهاي آن دارد. در برخي موارد ممكن است كه راه كارهاي نختلفي ارائه شود و حتي مثالهاي توضيحي نيز ذكر گردد. خصوصيات سه گانه اين مدارك نيز تابع مدارك اوليه خواهد بود.

انواع مدارك فني (ادامه)>>

info@irceo.org